İşte yitirdik bütün taşlarımızı darmadağınık oyun tahtası
Bir tek şahımız duruyor sevgilim, o da evli, iki çocuk babası
Kelimeler önümüze çıkıyor sevgilim
Uykumuzu bölüyor buradan çocukluğumuza kadar
Buradan çocukluğumuza kadar bir telaş
İçi boş kuşları kovalıyoruz ve bir sebep arıyoruz
Herkese küsmek için
Hemen o cumartesi buluyoruz, hemen o pazar
Yaşamak çukur yerlere doluyor diyorlar
Bu yüzden yıkıntıya dönüşse de yaşıyormuş insan
Ama hep yıkıldığımız yeter sevgilim, biraz da kekik toplayalım
Kıymetini bilmediğimiz şeyler var.
Yaşamak bir at gibi huysuzlanıyor kapımızda sevgilim
Geçen günlere üzüldük tamam yola düşelim
Düşünelim: başka günlerin duvarı daha sağlam
Düşünelim: başka günlerin sokağı daha neşeli
Başka evlerin kadınları erkekleri tam bir kahraman
Tül perdeler uçuşurken başka evlerin pencerelerinde
Bizi bir kitabın sayfaları arasında kurutuyor zaman
Ama baktım sen rüzgârsın
Kitapları bir başından bir sonundan okuyorsun
Başucunda bir bardak su
Beni başucumda bir bardak su gibi avutuyorsun.
Barış Bıçakçı
Nasıl da içime işledi bu şiir... Nasıl da avuttu bir bardak su gibi. Yaşamak, farkında olmaktır; kendinin, etrafında olan bitenin farkına varmak.. Çoğumuz yaşarken farkına varamıyoruz ne yazık ki, olan bitenin.. Bi' koşturmacadır alıp başını gidiyor. Zaman hızla akıp geçiyor.. Yaşamak bir at gibi huysuzlanıyor kapımızda.. Başka hayatları merak ediyoruz hep, başka pencerelerin ardında olup biteni.. Oysa dönsek kendimize, kendi yaşantımıza.. Kıymetini bilmediğimiz şeyler var... göreceğiz.
Genco Erkal temalı 12. sayısı ile Eylül ayında Divit Kalem Dergi'deyiz..
Yazmak bir ihtiyaç.. Kalemin içinden çıkan girdaplarla boğuşmak, gecelerce yazıp fikirlerini paylaşmak büyük tesiri olan bir ihtiyaç.. Esenlikle kalın..
Ne güzel anlatmış Âşık Şenlik.. Allah rahmet eylesin.. Dünyada ne olmuş, ne bitmiş umrunda olmayan; dünya yansa içinde bir deste otu olmayan, meraksız, fikirsiz, umarsız insanlar övünsün dursun..Mehmet Âkif'in dediği gibi:''Gamsız insanlara eğlence gelirmiş yaşamak./Yüreğin hisli mi işkencedesin talihe bak.''
Aramak, araştırmak yok mudur? Biz dünyaya niçin geldik?)/Yozgatlı Fennî
Dünya denilen yer zevk ve sefa yeri değildir.. Bir yerlerde acı çeken, zulüm gören insanlar var. İnsan farkında olmalı bazı şeylerin.. Çevresinde olup bitenlere duyarsız kalmamalı..
İstanbul-Büyük Ada: Hacopoulo Köşkü, nâm-ı diğer Emperyal Oteli
Emperyal Oteli
Ben hiç böylesini görmemiştim
vurdun kanıma girdin itirazım var
sımsıcak bir merhaba diyecektim
başımı usulca dizine koyacaktım
dört gün dört gece susacaktım
yağmur sönecekti yanacaktı
sameland seferden dönecekti
duvardaki saat duracaktı
kalbim kendiliğinden duracaktı
ben hiç böylesini görmemiştim
vurdun kanıma girdin itirazım var
emperyal oteli'nde bu sonbahar
bu camların nokta nokta hüznü
bu bizim berhava olmuşluğumuz
bir nokta bir hat kalmışlığımız
bu rezil bu çarşamba günü
intihar etmiş kötümser yapraklar
öksürüklü aksırıklı bu takvim
ben hiç böylesini görmemiştim
vurdun kanıma girdin itirazım var
sesleri liman sislerinde boğulur
gemiler yorgun ve uykuludur
sabahtır saat beş buçuktur
sen kollarımın arasındasın
onlar gibi değilsin sen başkasın
bu senin gözlerin gibisi yoktur
adamın rüyasına rüyasına sokulur
aklının içinde siyah bir vapur
kıvranır insaf nedir bilmez
otelin penceresinde duracaktın
şehri karanlıkta görecektin
karanlıkta yağmuru görecektin
saçların ıslanacak ıslanacaktı
kış geceleri gibi uzun uzun
tek damla gözyaşı dökmeksizin
maria dolores ağlayacaktı
istanbul'u yağmur tutacaktı
bütün bir gün iş arayacaktım
sana bir türkü getirecektim
kulaklarımız çınlayacaktı
emperyal oteli'nin resmini çektim
akşam saçaklarından damlıyordu
kapısında durmanı söylemiştim
yüzün zambaklara benziyordu
cumhuriyet bahçesi'nde insanlar geziyordu
tepebaşı'ndaki küçük yahudiler
asmalımescit'teki rum kemancı
böyle rüzgarsız kalmışlığımız
bu bizim çektiğimiz sancı
el ele tutuşmuş geziyordu
gazeteler cinayeti yazıyordu
haliç'e bir avuç kan dökülmüştü
emperyal oteli'nde üç gece kaldık
fazlasına paramız yetmiyordu
gözlerin gözlerimden gitmiyordu
dördüncü gece sokakta kaldık
karanlık bir türlü bitmiyordu
sirkeci garı'nda sabahladık
bilen bilmeyen bizi ayıpladı
halbuki kimlere kimlere başvurmadık
hiçbiri yüzümüze bakmıyordu
hiç kimse elimizden tutmuyordu
ben hiç böylesini görmemiştim
vurdun kanıma girdin kabulümsün
Attila İlhan
...
Şiire ad olan Emperyal Oteli; İstanbul Büyükada'da, Çankaya Caddesinde yer alan kârgir binadır. 19. yüzyılın başında inşa edilmiştir. Bir zamanlar İstanbul'un tanınmış Rum zenginlerinden banker Kiryako Hacopoulo'un mülkiyetidir. Hacopoulos'un ülkeyi terk etmesi üzerine köşk hazineye intikal etmiş, Murat Pinyatoğlu tarafından satın alınmıştır. Ancak I. Dünya Savaşı'ndan sonra tekrar hazineye geçen köşk, İstanbul'un işgal yıllarında ''Büyük Emperyal Oteli'' adı ile otel olarak kullanılmıştır. (1919-1923) Büyük bir bahçe ortasında yer alan yapı, Cumhuriyet'in ilanından sonra da Hükümet Konağı olarak kullanılmaya başlanmış, devamlı onarım görmüştür. (Yararlanılan Kaynak: Dünden Bugüne İstanbul Ansiklopedisi, M. Baha Tanman) Tarihî köşkün Şubat 2021'de başlayan restorasyon çalışmalarının ardından müze olarak ziyarete açılacağı duyuruldu.
Yâdıma düştü ♡ Bazen bazı şeylerin üzerine çok şey söylenmez, dönüp dönüp okursun, dinlersin; her dizesine, her kelimesine vurulursun.. Defalarca hiç bıkmadan dinlediğim.. Yaraların içinde gizli bir sevinç barındığını anlatmış sanki.. ✿
''Öyle ki, bazen kuş mahpus olmaz da kafesini (göğsünü) mahpus eder kendine. İşte bu şiir mahpus olmuş kafeslerin kuşlara gazelidir.''
Biz fark etmesek de bastırdığımız duyguları bir bir gönül zarfına koyup üstünü acıyla pulluyoruz ve o duyguların bu zarfta çetelesi tutuluyor.. İnsanız şunun şurasında, hissediyoruz.. hissettiğimiz ölçüde insanız.. Madımak kurbanlarından Metin Altıok'a rahmet olsun.. Sen nasıl bir şairsin, her dizesiyle içimi okuyan..
Kuşlu Gazel demişken bir terennüm bırakalım şuraya.. Fotoğraftaki kuşlara dokununca tek tek seslerini dinliyorsunuz..
Dilimde sabah keyfiyle yeni bir umut türküsü Kar yağmış dağlara bozulmamış ütüsü Rahvan atlar gibi ırgalanan gökyüzü Gözlerimi kamaştırsa da geleceğim sana Şimdilik bağlayıcı bir takvim sorma bana - Ihlamurlar çiçek açtığı zaman.
Ay, şafağa yakın bir mum gibi erimeden Dağlar çivilendikleri yerde çürümeden Bebekler hayta hayta yürümeden Geleceğim diyorum, geleceğim sana Ne olur kesin bir takvim sorma bana - Ihlamurlar çiçek açtığı zaman.
Beklesen de olur, beklemesen de Ben bir gök kuruşum sırmalı kesende Gecesi uzun süren karlar-buzlar ülkesinde Hangi ses yürekten çağırır beni sana Geleceğim diyorum, takvim sorma bana - Ihlamurlar çiçek açtığı zaman.
Bu şiir böyle doğarken dost elin elimdeydi Sen bir zümrüd-ü ankaydın elim tüylerine değdi Sevda duvarını aştım, sendeki bu tılsım neydi? Başka bir gezegende de olsam dönüşüm hep sana Kesin bir belirtemem, n'olur takvim sorma bana - Ihlamurlar çiçek açtığı zaman.
Eski dikişler sökülür de kanama başlarsa yeniden Yaralarıma en acı tütünleri basacağım ben Yeter ki bir çağır beni çiçeklendiğin yerden Gemileri yaksalar da geleceğim sana On iki ayın birisinde, kesin takvim sorma bana - Ihlamurlar çiçek açtığı zaman.
Bak işte, notalar karıştı, ezgiler muhalif Hava kurşun gibi ağır, yağmursa arsız Ey benim alfabemdeki kadîm Elif Ne güzellik, ne de tat var baharsız Güzellikleri yaşamak için geleceğim sana Geleceğim diyorum, biraz mühlet ver bana - Ihlamurlar çiçek açtığı zaman.
Ihlamurlar çiçek açtığı zaman Ben güneş gibi gireceğim her dar kapıdan Kimseye uğramam ben sana uğramadan Kavlime sâdıkım, sâdıkım sana Takvim sorup hudut çizdirme bana Ben sana çiçeklerle geleceğim - Ihlamurlar çiçek açtığı zaman.
II.
Bilirsin ki burada değilim artık
Ihlamurlar çiçek açtığı zaman
Gelir benim yüreğimde toplanır
Dağlanır üstünden sıyrılan duman.
Bir yanım mosmordur, bir yanım beyaz,
Bir yanım karakış, bir yanım ilkyaz.
Can evime bakışların saplanır;
- Ihlamurlar çiçek açtığı zaman.
Ihlamurlar çiçek açtığı zaman;
Ne sen gurbetçisin, ne ben sılacı.
Senden gayrısına bakmak mümkün mü;
Gözlerini esir alan dağlardan.
Kapımı üç defa çalan postacı
''Adresinde yok!'' diye notlar düşer,
Eski adresinde bir hüzün eser;
- Ihlamurlar çiçek açtığı zaman.
Eski adresimse kurumuş bir gül,
Gizemli bir ıtır, domur domur kan,
Yaba yaba yelde savrulur gönül,
Firkatli turnalar geçer uzaktan.
Dalgınlığım debimetre tanımaz,
Başım çarpar bir gemi bordasına
Düşerim bir girdabın ortasına
- Ihlamurlar çiçek açtığı zaman.
Birden bezeklenir sevda haritam,
Ihlamurlar çiçek açtığı zaman.
Lâleler toplarım ben tutam tutam,
Bizim için çalar kıvrak bir keman.
Gök papatya, yer ise lâle bahçesi,
Aşka ışık dokur kuşların sesi.
Seninle hep aynı yerde oluruz;
- Ihlamurlar çiçek açtığı zaman.
Kumaşı eprimiş üç mevsim geçer,
İlkyazla uyanır derin uyuyan.
Tan sesine cıvıldaşır serçeler,
Sevdadır alnıma namlu dayayan.
Havuzuma ay ışığı dökülür.
Bilirsin ki burada değilim artık,
Ruhum yağmur yağmur göğe çekilir;
- Ihlamurlar çiçek açtığı zaman.
Gülde çiy damlası... buzum sırçayım;
Güneşe çarpınca param-parçayım.
Bir Emirgân'dayım, bir Kanlıca'da,
Şehir bir hançerken kan burgacında.
Mekâna sığar mı bu dolu yürek?
Bu sevda çeşmesi, bu deli yürek.
Baylanır, beklerken baygın düşerim;
- Ihlamurlar çiçek açtığı zaman.
III.
Saçlarına pütür pütür yapışmış,
Gözlerinin rengi ile sıvanmış
Bir avuç kuru çiçek topladım.
Kırılıp dökülmesinler diye
Sevgiyle, özenle tek tek topladım.
Yürek fideledim zamana ve mekâna,
Hasat vakti geldi yürek topladım.
Belli ki bu yıl da vuslat gecikecek
Aşıdır, serumdur, besindir her umut,
Ey sevgili umudunu diri tut.
Bedenim hür değil, mühlet ver bana,
Er veya geç çıkıp geleceğim sana;
- Ihlamurlar çiçek açtığı zaman.
Mevsimi geçiyormuş, geçsin varsın,
Hep böyle dönüyor zaman tekeri.
Biri gider, biri gelir mevsimlerin,
Sonsuzluğu, diri aşklarla kucaklarsın.
Acılardan damıtırsın şekeri,
Sabrı da güzel olur çeyizi hazır kızların.
En ışıltılı çağında yıldızların
Kaç bıldır öteden göz kırpar bana,
Her umut bir yoldaş, her dert âşina.
Sorma ıhlamurlar ne zaman çiçek açar
Beni güneşin ortasında atsalar da
Yanarım, pişerim, gelirim sana;
- Ihlamurlar çiçek açtığı zaman.
Bahaeddin Karakoç
Vuslatı bir çiçeğin açışına şahit kılmak.. ne ümitli bir bekleyiş.. Şair şiirinde takvim, saat vermiyor; o efsaneleşen zaman dilimine dikkat çekiyor: ıhlamurlar çiçek açtığı zaman.. Bilir misiniz, şair neden ıhlamurların çiçek açma vaktine dikkat çekmiş? Çünkü ıhlamurlar en geç çiçek açmasıyla bilinir. ''Kimseye uğramam ben sana uğramadan/Kavlime sâdıkım, sâdıkım sana.''diyor. Sırf bu yüzden bekler insan. Budur her acıyı tahammül kılan. Şiir mi konuşuyor, yoksa şair mi şiir olup yüreğe sesleniyor; biraz hasret, biraz hüsran kokan bir şiir bu şiir.
Peki ıhlamur hakkında ne biliyoruz? Ihlamur, Haziran ve Temmuz aylarında açan sarımsı çiçekleriyle etrafa hoş koku yayan bir ağaçtır. Fotoğraflarda gördüğünüz üzere, kokusunu içime çeke çeke sevgiyle, özenle bizzat kendim topladım, tek tek. (06. 06. 2021) Sarkık demetler halinde sarımsı ve beyazımsı renklerde açan bu çiçekler toplanıp kurutuluyor, çay olarak tüketiliyor biliyorsunuz. Hani şu kış aylarımızın vazgeçilmezi.. Boğazı yumuşatmak ve gribi önlemek gibi güçleri, sakinleştirici etkisi de var. Çiçek açan türüne dişi, açmayan türüne erkek ıhlamur deniyormuş.
Karakoç, son dizelerine doğru ''Sorma ıhlamurlar ne zaman çiçek açar.'' derken ne vakit geleceğini kendisi de kestiremez aslında.. Ama nahif insan sonuçta, gelmeyeceğim, dememiş, ''ıhlamurlar çiçek açtığı zaman'' demiş. Bu bakımdan bekleyene umut veren, 'acaba şair ıhlamurlar çiçek açtığında bekleyenine gitti mi?' diye düşündürüyor şiir. Rahmet olsun şairimize..
✿
Umutla suladım gönül bahçemi Ne ıhlamurlar çiçek açtı, ne beklenen gemi geldi, ne sen.. İnsan en çok bekleyişleri biriktiriyor içinde, Beklemeyi sevmişiz, yitenlere aldırmadan.. Mevzu ne ıhlamur, ne gemi, ne sen...
.jpg)
