Türü: Komedi-Dram
Yapım: 2013 - Türkiye
Yönetmen: Çağan Irmak
Uyarı: Yazı, filme dair mecburî sürprizbozan içerebilir.
''Temmuz yapma nolur, hayat böyle... Ne zaman bir şeyler ters gitse dünyanın sonu gelmiş gibi davranıyorsun. Lütfen bu kadar kırılgan olma, bu kadar duygusal olma bırak. Ya karınca ezilse ağlamaya başlıyorsun, çiçek açsa dünyalar senin oluyor. Görme bu kadar, görme, fark etme, vazgeç. Karınca bu, ezilmeye mahkum. Çünkü öyle yaratılmış. Sen n'apabilirsin !!!''
Temmuz olduğumu öğrendim. Her şeye duyarlı olmak fazlasıyla yorucu.. Hani Goethe demiş ya; ''Dünya, hassas kalpler için bir cehennemdir.'' diye..
İhsan, bedensel engeli nedeniyle annesine bağımlı olarak yaşamak zorunda olan ve içerisinde kısılıp kaldığı bu hayata günbegün daha fazla küsen genç bir adamdır. Hayalleri vardır; asla gerçekleşmeyeceğini düşündüğü bu hayallerin ukdesi ve annesine yük olduğu fikrinin ağırlığıyla yaşamdan kopmaktadır.
Temmuz ise, idealleri doğrultusunda baba evinden ayrılan ve bu süreçte ayaklarının üzerinde durmak için çabalayan bir heykeltıraştır. Geçinebilmek amacıyla çocuk romanlarında çizerlik yapar ve iyi gittiğini sandığı bir ilişkisi vardır. Bir anda sevgilisi tarafından terk edilmesi ve elindeki işi kaybetmesi, hayatını daha da alt üst eder. Temmuz ve İhsan'ın yolları, hayatlarının böylesine karanlık bir döneminde kesişir ve bu tesadüf ikisinin de yeniden doğmasını sağlar.
Şu açıdan bakarsak;
''Aşırı iyilikten ve duyarlı olmaktan zarar gelir mi? Bence gelir. En azından ben çok gördüm. Hayatımın belli bir döneminde yoldaki salyangoz ezilecek diye kederlenen biri gözlerimin önünde dünyanın en zalim insanına dönüştü. Boşuna dememişler. İyilikten maraz doğar, diye.
Psikolojide aşırı iyi hali için birçok kavram ve tanım yer almaktadır. Toplumlar için iyi insanların varlığı her ne kadar önemli olsa da, bu halin dengede kalması kişinin hayrına olacaktır. Zira kendi ihtiyaçlarını görmezden gelen birinin bence başkasına hayrı uzun soluklu olmayacaktır. Bu halden çıkmam için kendime epey yatırım yapmam gerekti.
Biz; çocukluğunda çok hırpalanmış, ötekileştirilmiş, duyguları istismar edilmiş, ihtiyaçları görmezden gelinmiş, boyundan büyük sorunlara gark edilmiş çocuk yetişkinler olarak sürekli yardım meleği olarak dolaşırız. Bunun belli başlı en büyük sebebi tamamen ''onay yarışı''. Yalnız sizinle bir gerçeğimi paylaşayım, siz kendinizi onaylamadığınız sürece 7 kat âlem bir araya gelip sizi onaylasa dahi, tamamlanmış olmuyorsunuz. İşte şimdi örselenmiş çocukluğumla tamamlandım.'' #yazar_okuur
 |
| ''Ben dünyanın kralıyııımmmm..'' |
Replikler:
* İnsan eti ağırdır abi, taşıyamazsın. Bakma sen benim ufak tefekliğime. Dünyanın en ağır yüküyüm ben.
* Başka bir rengim ben. Bu dünyada doğmuşum ama kendime ait bir dünyam daha var.
* Hatırlıyor musun? Benden utandığını, benim bir hata olduğumu söylemiştin. Ben senin milyonlarca sperminden biriyim. Sana göre bir hataysam eğer, bu senin bir hatan. O yüzden benden utanmaya hakkın bile yok. Ben ilk önce koşup düştüm anamın rahmine. Bence ben bir şampiyonum.... baba!
* İnsan yükü ağırdır demiştin, sen benim kanatlarımsın.
* - Tamam mıyız?
- Tamamız...
- Ben dünyanın kralıyımmmmm....
